Dag 6: Vrijdag 11/8/17: Poitiers : 126 km.

Deze morgen zijn we vertrokken vanuit Tours in de regen en wind tegen zoals de vier voorgaande dagen. Zoals gewoonlijk weer een stevig klimmetje om uit het stad te geraken. Onze kaarsjes bij het graf van StMartinus moet toch zijn vruchten afgeworpen hebben, want later trok de hemel open en voor Chatelleterault zagen we de eerste blauwe vlekken aan de hemel. Het landschap werd vlakker, we volgden er de Vienne. Later de Clain naar Poitiers. Interessant om te melden zijn de resten van Oud Poitiers (Romeins Poitiers) verwoest door de Vikingen en de Slag van 732 waar Karel Martel de Arabieren versloeg.
Poitiers is een heel aangename stad om te vertoeven, het heeft iets zuiders, iets van de Provence. Het is ook de stad met de meeste kerken. Vooraleer we vertrekken gaan we nog eerst op stempeljacht.

Graf Sint Maarten

In de buurt van Poitiers. Bemerk het Santiago-schildje onderaan het kruis.

Wegaanduidingen

Chatellerault

Oud-Romeins Poitiers

Poitiers

Dag 5: Donderdag 10/8/17 : Tours 82 km.

⁠⁠⁠⁠⁠Deze morgen vertrokken met een overtrokken hemel. Vendome was nog aan het ontwaken, winkels dicht maar er was toch leven in de brouwerij in de Mairie. Zoals reeds gewoon begint de dag met een klimmetje vanuit het dal. Onderweg verschillende vlagen over ons gekregen te lande maar rond Chateau-Renault klaarde het op. We dachten dat het ging beteren maar integendeel. Op 3 km Van Tours gingen de hemelsluizen terug open.
Gelukkig konden we schuilen onder de snelweg. Vandaag kennis gemaakt met verschillende pelgrims. Een Spanjaard die vanuit Nederland terug naar huis ging en deze avond een Fransman met een heel goede kennis van Belgische Musea. Deze avond hebben we  overnacht bij de Zusters Benedictinessen met vreemde combinatie bij het avondeten : rode kool, spirelli's en met een gevulde groentenpannenkoek.
Het heeft wel gesmaakt.

Vendome

Wijngaard in Vouvray

De Loire

Kathedraal in Tours

Dag 4: Woensdag 9/8/17 : Vendome 140 km.

Deze morgen zijn vertrokken vanuit Maintenon met zonneschijn. Het stadje is gekend om zijn kasteel en was eigendom van de vrouw van Louis XIV. Vandaar heuvelachtig naar Chartres, dat bekend is om zijn kathedraal met prachtige glasramen. Hier zagen we de eerste tekenen van de route. Mooi aangeduid met wegwijzers en soms mozaïekjes. Verder naar Bonneval, oude stad met nog veel restanten uit zijn glorietijd van de Middeleeuwen. Wat ons opviel is dat er goede bewegwijzerde routes naar Compostelapunten zijn. Soms laten ze wat omwegen maken langs leuke wegen. Later vandaag hebben we het ook geweten. Op weg naar Bonneval last gehad van een serieuze wolkbreuk, net kunnen schuilen in een schuur. 2 uur oponthoud. Naar Chateaudun met enkele nijdige klimmetjes. Net te laat om ons stempeltje op te halen in Mairie, maar politiekantoor beschikt evenseens over een stempel. Intussen getwijfeld gaan we verder of blijven. Het leek ons te doen, maar Compostelaroutes lieten ons wat ommetjes maken, waardoor we iets langer gereden hebben dan gepland. We zijn in de donker aangekomen te Vendome, ervaring om niet meer te herhalen. Eind goed, al goed.

Routeaanduiding naar Compostela

Kathedraal Chartres

Bonneval

Kasteel en fontein van Chateaudun

Dag 3: Dinsdag 8/8/2017 : Maintenon 142 km.

Vandaag kunnen we kort zijn, alhoewel veel kilometers gereden.
De tocht naar Mantes begon met een stevige klim vanuit Beauvais. Verder op de weg naar Mantes vooral veel wijdse velden, kleine dorpjes en veel, heel veel regen.
In Mantes was er een grote regenvlaag waar we meer dan een half uur voor moesten schuilen. Hier hebben we een mijlpaal bereikt en zijn we de Seine overgestoken. Daarna richting Maintenon maar klein ommetje van 30km omwille van de autoweg over te steken. Om 21u aangekomen in Maintenon, doorweekt, hongerig en moe. Wat een geluk dat onze gastheer nog een eitje gebakken heeft voor de sukkelaars.
Na eten zijn we direct gaan slapen.

Oversteek van de Seine

Mooie landschappen tussendoor

Kasteel Maintenon

Ondanks de regen zien we het nog altijd zitten :)

Dag 2 : maandag 7/8/2017 Beauvais 124 km

Vandaag van de slagvelden van de Somme naar de glooiende velden van Artesie. Deze morgen op de juiste route gezet geweest door Franse fietser. We hebben een spoorweg overgestoken waar het niet mocht, een landweg gevolgd van 200 m en zo 5 km gewonnen. Bedankt St Jacob. 
In de kathedraal van Amiens hadden ze geen stempel, ook geen winkeltje... dan maar naar de Dienst Toerisme met hun oerlelijke stempel. Wij waren ook tevreden.
Net op tijd in Beauvais, voor de Kathedraal sloot, onze stempel bekomen van een vriendelijke Afrikaanse  priester. Nogmaals tevreden, alles loopt zoals gepland.

Kathedraal Amiens

Mooie landschappen tussendoor

Kathedraal Beauvais

Dag 1 : zondag 6/8/2017: Arras (Dainville) 136km

We zijn eindelijk vertrokken met ons hebben en houden al fietsend onderweg. In Veurne kregen we nog eerst bezoek van mr. pastoor en 2 akolieten voor een tweede pelgrimszegen (bedankt Danny, Filip en Patrick) 
De eerste tussenstop was Sint Jakobskapelle waar, o wee ,bleek dat Ignace zijn gsm thuis vergeten had,maar zat goed weggepakt. Bedankt aan Hans en Stijn om ons te vergezellen naar Ieper. Vandaar was verder een rondje slagvelden kijken uit WO1 en de verschillende partijen. Begraafplaatsen van Engelsen, Ieren, Canadezen, Indiërs, Portugezen, Marrokanen, Fransen en uiteraard Duitsers.
Onderweg deed dit ons denken aan het liedje van Willem Vermandere 'altijd iemands vader, altijd iemand kind. Ongelooflijk dat zo'n wrede oorlog gewoed heeft in deze streek. Vooral de verschillende monumenten maken indruk. Vredetoren in Mesen, Neuve-Chapelle met zijn Indisch en Portugees kerkhof. Vimy, ....
Verder veel heropgebouwde stadjes en dorpjes, die soms ook een triestige en verloederde indruk geven.
Maar ja, koolmijnen Lens gesloten, zware industrie gedaan. Moest denken aan mijncite van bienvenue chez les C'hi.

Bezoek voor vertrek

Net over de grens

Monument van de Canadezen te Vimy

Laatste voorbereidingen

Zaterdag 29 juli.

Om 19 uur werden we na de Mis aan de Paterskerk der Missionarissen Oblaten te De Panne verwacht voor de Pelgrimszegen. We kregen bemoedigende woorden, alsook de zegen en een goeie pot koffie van Pater Kamiel. Nu kunnen we het gat in ofwel de piste op.

Zaterdag 5 augustus.

De dag voor vertrek,  D-day-1, werd intussen nog eens de bagage geïnventariseerd en diverse keren herschikt tot de zakken ‘logisch, categorisch en evenwichtig’ gevuld zijn.
Alles wat in de zakken moest stond uitgestald op een tafel. …. “Alles wat ik thuis laat, is mooi meegenomen”, vertelden Compostellagangers ons vroeger.
Van kledij tot fietsherstelmateriaal, van apotheekkastje tot toiletgerief …. Moet dit alles in die 4 zakken verdwijnen ? ….Moet dit nog mee of kan ik er zonder ?


Morgenochtend trekken we elk de deur achter ons dicht.  Voor vier weken.
Vier weken weg van werk en files, vier weken verlof, vier weken weg van huis.  Dertig dagen om tot in Santiago de Compostella te geraken. Dertig spannende dagen vol nieuwigheden, verrassingen, spanning, ontgoocheling, vreugde, genieten, zuchten, zweten, slecht slapen, soezen in de refuge om er te geraken.  Waar willen we eigenlijk geraken?  Toch geen dertig dagen vasten in de woestijn? We zagen natuurlijk ook al de foto’s van de stad van Sint-Jacob, daar in dat verre Galicië.  Maar het blijven voorstellingen, manieren om jezelf een idee te geven van waar je heen gaat.  Trouwens, de aankomst is niet ons doel, het is de Weg ernaar toe. Wanneer we zullen aankomen is dat ook onmiddellijk het einde van de reis. Dus laat ons maar genieten van de Weg er naar toe.

We vertrekken op reis zonder vouchers, zonder VIP-pas, zonder hostessen die ons verwelkomen, zonder last-minute promotie. Toch passeerden we vorige zaterdagavond aan de incheckbalie.  Geen pelgrimstocht zonder pelgrimszegen.  Een echt teken dat onze Tocht gestart is. Dat we mogen gaan. Sommigen halen fronsend de wenkbrauwen op als ik zeg dat we graag de pelgrimszegen krijgen.
Ze hebben misschien gelijk.  Maar toch.

Tot volgende week vrijdag in Tours is alles geregeld.  Vanaf dan moeten we voor het eerst “à l’improviste” op zoek naar een slaapplaats.  Ik ben nieuwsgierig om te zien waar we terecht zullen komen. Wat daarna volgt staat netjes aangekruist op onze “planning”.  Tot aan Tours zoeken we zelf de (hopelijk) juiste weg, daarna slaan we de boekjes van Sweerman open en laten ons leiden door de ‘moderne’ middelen.

Iemand zei eens dat “Iedereen wordt geboren met een blanco reispas.  Zonder kaart of gps trekt ieder nieuw geboren kind de wereld in.  Gaandeweg leert hij de kaart van het leven kennen. Een gigantisch blad, flinterdun papier, witte achtergrond, met rode, witte, dikke rode, oranje lijnen, blauwe, groene en paarse vlekken.  Al gaande leert hij de kaart gebruiken.  Dat zijn de bossen, de steden en dorpen, dat zijn de gevaarlijke bergpassen, dat is het zachtglooiende heuvelland. Hij leert zich oriënteren, zoekt zijn weg langs een resem kruispunten, vergist zich soms, keert op zijn stappen terug, stopt, neemt een afslag, … zijn doel: tja…”

Onze Weg naar Santiago is hetzelfde.  Een minuscuul klein stukje West-Vlaanderen en een gigantische kaart van Frankrijk en Noord-Spanje.  We denken ons te kunnen voorstellen wat we onderweg zullen zien.  We dromen al van de Slagvelden van de Somme, de Grand Crus Bordeaux, de Pyreneeën, de hete wind op de Spaanse hoogvlakten, de abdijen en kathedralen langs de route, de goede wijn en de zalige canards in de Perigord. De werkelijkheid zal waarschijnlijk anders zijn.  Voller van kleur, rijker van geur, warmer van temperatuur.  Ons einddoel: tja… Compostella waarschijnlijk. En we zullen waarschijnlijk ook wel verkeerde afslagen nemen, op onze stappen terugkeren, maar wat dan nog…  Onze Pelgrimszegen is voor ons een teken van dank aan de ontwerper van de grote wegenkaart van ons leven, aan de grote bedenker van het magische spel van vooruit en achteruit.  De incheckbalie van dit grote avontuur is de Pelgrimszegen.

Bedankt bij voorbaat aan allen die deze reis mogelijk maakten!

Bedankt bij voorbaat aan de lezers ! We zullen aan jullie denken!