Dag 26 Donderdag 31/08 : Santiago de Compostela : 26 km.

Wat een korte eindspurt moest worden (de weg 19 km volgen tot in Santiago), daar had Jacobus geen zin in. Het begon nochtans lekker, klein beetje steil het dorp uit en een kilometertje dalen. Dan begon het,een 8 tal kilometers vals plat omhoog over de nieuwe autosnelweg heen, dan plotseling bij de luchthaven, onze weg wordt autosnelweg, we mochten niet meer verder, dan kiezelweg van de stappers gevolgd te voet tot we enigszins een tarmacbaan hadden. Dus omweg en wanneer we Santiago mochten binnenrijden, brug afgebroken.... nog een omwegje (klimmetje) via een randgemeente, nogmaals brug over autosnelweg over en boven treinweg. Ok, het werden er 7 meer. Van klagen geen sprake, de euforie van het bereiken van ons doel, kon de pret niet bederven. Intussen samen met een groepje van 5 Argentijnen richting Kathedraal, dit te samen met een horde stappers. Stil, haastig voortschrijdend om er te geraken, net als wij, de laatste kilometers afhaspelen. Enkel het geluid van de stad kon je horen, niet het gebabbel van de ingehaalde pelgrim. Nee, de pelgrim stapte, hinkte of sleepte zich verder. Rond 11 u, jawel het plein opgereden, onze euforie, de mede pelgrims hun euforie, niet te beschrijven. We hebben het gehaald, dacht iedereen. Intussen het thuisfront verwittigd dat ze ons in uitgesteld relais konden zien via de webcam op het plein.
Deze namiddag dan op gemak 2 uurtjes aanschuiven voor onze Compostela op te halen, koffietje te drinken in het 'Huis van de Lage Landen', de formaliteiten om onze fiets te repatriëren. En deze avond naar de Pelgrimsmis om 19u30 geweest. En ja, geluk hadden we .... dankzij een bedevaardsgroep Andalusiers, werd het wierookvat geslingerd, echt fantastisch. Daarna nog het zilveren graf van Jacobus bezocht. Vervolgens nog iets gaan eten, zat er daar geen priester uit de mis, bleek een Nederlander te zijn, net een tweetal jaar afgestudeerd aan seminarie te Namen. Echt leuke babbel gehad.
Nu nog enkele dagen uitrusten en nagenieten .....
Dan keren we terug, nemen onze gewone draad weer op, maar met een karrevracht positieve innerlijke rijkdom erbij.

AANGEKOMEN!!!

En ze zijn vandaag rond 11 uur toegekomen in Compostela. Meer informatie en foto's volgen nog! Hier in het thuisfront zijn we heel blij!

Dag 25 Woensdag 30/08 : Palas de Tei - Melide - O Pedruzo : 77 km.

Deze morgen voor de tweede dag op rij , regen, regen in de morgen. Gans de dag rondgereden met een trui en regenjas, typisch Vlaams weertje. Ergens in een klein dorpje, stonden vrijwilligers klaar in een schuurtje met wat koffie, warme choco of warme melk. Een welgekomen stop voor doornatte pelgrims. Ik vermoed dat Jacobus het verkeerd begrepen heeft . Door de droogte wat regen nodig in Vlaanderen, droog weer voor ons in Galicië. Maar nee, zeker ons deel de afgelopen periode gehad. Tweemaal volledig nat en droog op dezelfde dag, gelukkig dat het hier nog ietjes warmer is. Vandaag slierten stappers gezien richting Compostela, gepakt in vuilniszakken, allerhande regencapes, mooi om te zien... verschillende fietsers en heel veel taxi's met geblindeerde vensters.... sommige Spanjaarden kijken voor hun stempels, en verplaatsen zich tussenin met taxi's. Blijkbaar telt een Compostela voor Spanjaarden voor veel zaken. Foefelaars zijn van alle tijden. Vandaag eindelijk eens Vlamingen tegengekomen, mensen van Roeselare en Avelgem, mannen reden met koersfiets, vrouwen volgen met pak en zak, eten en reservemateriaal. Rijden per dag zo'n 200 km. Dan ook nog stappers uit het Antwerpse, elk jaar een week stappen richting Compostela. Nu gingen ze dit jaar eindelijk aankomen. We zijn blij dat we goed kunnen doorrijden hebben vandaag, de heuveltjes worden naar Spaanse normen vlakker en vlakker, toch nog stijgingspercentage tot 10%.
Toch zijn we heel blij, we hebben nog een 20-tal km voor de boeg en dan zit ons avontuur er jammer genoeg ook op. 25 dagen zijn we reeds op weg, uitkijkend naar deze dag waarop we zullen aankomen. Blij dit mogen ervaren te hebben.

Portomarin

Pelgrimskerkje

Schuilen voor de regen met een koffietje

Arzua, laatste stad voor Compostela. Nu afdaling 1 km en stevige klim van 2 km.

Nog 19 kilometer, joepie

Dag 24: Dinsdag 29/08 : Sarria - Portomarin 49 km.

Deze morgen pas vertrokken rond 10u, het weer zat tegen. Gans de nacht geregend, deze morgen ook. Onze hospita had een dikke pull aan en zei dat het vandaag koud ging zijn. We konden er enigszins inkomen want het regende continu, nee het ging vandaag maar 22 gr worden. Allé, ideaal fietstemperatuur, typisch Belgisch. Dat de klimmetjes voorbij zouden zijn, was eventjes over het hoofd gezien. Amai, Spanje is toch heel andere koek dan Frankrijk. Maar wat ons na 24 dagen fietsen, afzien, ontladen, heropladen, ontpakken, inpakken, sakkeren en genieten van Camino een enorme boost gaf, is dat we vandaag het bord gezien hebben met Santiago 100 km. De route tot op vandaag kan niemand ons meer afnemen, nu nog 2 dagen rustig de weg naar Santiago afhaspelen en zoals voorzien zouden we donderdag of vrijdag er kunnen aankomen.

Regenachtig en mistig

Sarria

Nog 100 km!

Dag 23: Maandag 28/08 : Cebreiro - Triacastela : 57 km.

Vandaag kunnen we eigenlijk heel kort zijn. 42 km geklommen A 6-10% richting Cebreiro (1300m), waarvan vanaf  deze plaats de riviertjes richting Atlantische Oceaan vloeien ipv Middellandse Zee. Vanaf hier begint Galicië, waar de Keltische invloeden nog duidelijk zichtbaar zijn in de gebouwen en gewoontes. De beginletter J wordt vervangen door de letter X. Hier spreekt met van Xacobeo en Xunta.
Het was vandaag afzien, bergop langs de eerste Gallisische dorpjes, met de beklimming van de Cebreiro (1300m), San Roque (1270m), Alto de Poio (1335) en als apotheose de 12km lange afdaling naar Triacastela.
Net een kleine Vuelta-rit.                       
[21:00, 28-8-2017] Papa: Het landschap is hier direct heel anders. Spanjaarden die we ontmoet hebben onderweg spraken erover dat deze laatste 200km, de mooiste van het Spaans traject zijn. De eerste tekenen wijzen toch in deze richting.

O Ceubreiro

Volop tussen de bergen

Zondag 27/08 : Ponferrada - Villafranca del Bierzo (42km).

Na een enorme regen- en hagelbui boven El Alcebo rond 9u, zijn we vermoeid in ons bed gekropen. Goed geslapen, rustige omgeving. Berglucht...
Vandaar was het een zalige 20 km bergaf richting Ponferrada. Deze stad doet wel heel modern  aan, enkel de oude binnenstad telt nog wat historische gebouwen. De belangrijkste kerk was gesloten omwille van de voorbereidingen voor een noveen. Dan maar naar de historische Tempeliersburcht, lijkt net een decor uit een of andere mantel- en degenfilm. Buiten Ponferrada begint het wijngebied van de Bierzo. Wat mij opvalt is dat de wijngaarden er eerder verloederd uitzien, niet zo geleid als in Frankrijk. De overtollige takken en ranken worden niet afgeknipt. Deze avond zullen we eens een glaasje proeven nu we hier zijn. Deze namiddag aangekomen in Villafranca (stad der Fransen, Franse immigranten na reconquista om stad en streek te herbevolken), heeft wel geen Franse Charmes.
Vandaag was het erg bewolkt, hopelijk regent het vanavond, zodat we morgen droog aan de beklimming kunnen beginnen.
Onze aubergue is een oud seminarie, kamers zijn de dormoirs van de kandidaat  priesters.

Molinaseca met Romeinse Brug

Burcht tempeliers Ponferrada

Dag 21: Zaterdag 26/08/2017 : Astorga - Cruz del Ferro - El Acebo: 63 km

De dag begon goed, net buiten Hospital de Orbigo bemerkten we een bord met met nog 315 km langs de weg naar Santiago. Langszaam klimmend naar Astorga. Oud Romeins stadje, ligt wat hoger dan de omgeving met een prachtig bisschoppelijk paleis van de hand van Gaudi. De Kathedraal was jammer genoeg gesloten. Deze middag nog efkens gestopt in Castrillio de Polvazares. Een oud dorp volledig  en prachtig gerestaureerd, waar volgens het merk van de auto's het buitenverblijven van begoede mensen zijn.Van hieruit vertrok dan de 35 km lange klim naar Cruz de Ferro. Amai, wat een klim en het bleef maar duren. Stijgingspercentage in het begin van 3-5%, later Tot 7% en de laatste 3km tot 10%. Het was afzien, ware het niet dat het uitzicht spectaculair was, jammer dat het wat overtrokken werd. Een simpel kruis boven een hoop stenen toont het hoogste punt aan van de weg maar ook de scheiding met de El Bierzo. Symbolisch werpt de bedevaarder zijn last (steen) weg om als nieuwe mens Compostela te bereiken. Hierna bij de afdaling een flinke bui over ons gekregen en voorzichtigheidshalve gestopt bij eerste bergdorp. Tevens waren de remblokjes volledig opgebruikt, gevaarlijk om verder af te dalen. Inmiddels alle vervangen en uitgetest.

Astorga

Castrillio de Polvazares

Cruz del Ferro

Afdalen